11 LUTEGO DZIEŃ BEZPIECZNEGO INTERNETU

Nasz Patron

 

 

IGNACY ŁUKASIEWICZ (1822-1882)

 

      lukasiewicz.jpg [219x291] Ignacy Łukasiewicz urodził się 8 marca 1822 roku w Zadusznikach koło Mielca. W 1830 roku rodzina Łukasiewiczów przeprowadziła się do Rzeszowa. Tu od 1832 roku uczęszczał przez cztery lata do pijarskiego gimnazjum. Po jego ukończeniu zaczął pracować jako pomocnik aptekarski. W tej bogato wyposażonej aptece Łukasiewicz znalazł wśród leków olej skalny i z zapałem rozpoczął eksperymenty, chcąc go wykorzystać do oświetlenia.

   Niestety, nie posiadał funduszy ani wiedzy, aby cel osiągnąć. Jego pracodawca, poznawszy nieprzeciętne zdolności Łukasiewicza, pomógł mu zdobyć wykształcenie. Ukończył on studia farmaceutyczne w Krakowie, potem wyjechał do Wiednia, aby zgłębić wiedzę z chemii analitycznej. 

   Z dyplomem magistra wrócił do pracy w aptece i rozpoczął badania nad destylacją ropy. Uzyskaną cieczą z destylacji napełniał kaganki, a potem butelki, starając się użyć je do oświetlenia. W 1853 roku skonstruował prototypową lampę cylindryczną, w której płomień podsycało powietrze od dołu poprzez ażurowy palnik. Bezpieczeństwo zapewniał silny, oddzielny zbiornik z grubej blachy. Ekonomiczność spalania nafty zapewniał porowaty knot, a równy silny blask płomienia kominek z miki. Przy jej konstruowaniu korzystał Łukasiewicz z pomocy blacharza lwowskiego A. Bratkowskiego. Pierwsza lampa naftowa zapłonęła w marcu 1853 w aptece Mikolascha. Jak ważny był to wynalazek, może świadczyć wydarzenie z 31 lipca 1853 roku, wtedy to w szpitalu we Lwowie, przy świetle lampy naftowej, doktor Zaorski przeprowadził trudną operację i uratował życie choremu. 

lampa_1.jpeg [150x255]Lampa naftowa rozpoczęła chlubnie swoją służbę dla ludzkości.

   W następnych latach Łukasiewicz przeniósł się na ropodajne tereny Podkarpacia. Zaczął tworzyć szyby zwane kopankami, jedna z nich powstała w 1854 roku w Bóbrce, była to pierwsza w Polsce i na świecie kopalnia ropy naftowej, a Łukasiewicz wkroczył na nowy dla siebie teren wiertnictwa naftowego. Dwa lata później stworzył pierwszą na świecie rafinerię nafty w Ulaszowicach pod Jasłem. 

   Drążył głębsze szyby, usprawniał metody eksploatacji ropy. Choć ropa naftowa znana była od dawna na Podkarpaciu, wykorzystywana jako lek dla zwierząt i smar do osi, przed Łukasiewiczem sporadycznie ją destylowano. Jemu pierwszemu w Polsce i na świecie udało się ją uzyskać do oświetlenia i stworzyć nową gałąź przemysłu.

  Łukasiewicz odgrywał dużą rolę w życiu społecznym. Z własnych funduszy budował drogi, wznosił sierocińce i szkoły. Finansowo wspomagał Powstanie Styczniowe, jego dom był przystanią dla emigrantów politycznych. W roku 1878 uczczono 25-letnią działalność wynalazcy wybijając na jego cześć specjalny medal z wyrytym godłem górników i napisem: "Twórcy przemysłu naftowego w 25 rocznicę - producenci 1878 rok". W imieniu całego społeczeństwa wielki pisarz Józef Ignacy Kraszewski udekorował nim Ignacego Łukasiewicza 31 lipca 1878 roku. Łukasiewicz nie osiadł na laurach. Pracował bez wytchnienia. Modernizował destylarnię, założył Krajowe Towarzystwo Naftowe.

  Pracował do ostatnich dni życia, zmarł po krótkiej chorobie 7 stycznia 1882 roku w Chorkówce i został pochowany na cmentarzu w Zręcinie. W uroczystościach pogrzebowych wzięły udział wielotysięczne rzesze ludzi. Pozostał w pamięci następnych pokoleń jako dobrze zasłużony narodowi.

 grob.jpg [400x267]

NASZ PATRON i FUNDATOR

 

  Ignacy Łukasiewicz za swoją działalność charytatywną otrzymał od papieża Piusa IX w 1873 roku tytuł szambelana papieskiego i order Świętego Grzegorza. Powszechnie nazywany był "Ojcem Łukasiewiczem". Pamięć o Ignacym Łukasiewiczu została zachowana dzięki jego pionierskim osiągnięciom w udoskonaleniu lampy naftowej, rozwoju przemysłu naftowego a także jego postawie jako patrioty i społecznika. 

Doceniając znaczenie kultury i oświaty staje się fundatorem szkół powszechnych w Bóbrce, Chorkówce, Zręcinie i Żeglcach. Udzielał protekcji i pomocy finansowej chłopskim synom podejmującym naukę w szkołach średnich i uczelniach wyższych.

  Jako wzorzec godny naśladowania patronuje licznym szkołom, instytucjom i zakładom przemysłowym. Jest patronem Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, a medal z jego podobizną nadawany jest za wybitne zasługi dla polskiej farmacji. Patronuje Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i całej braci górniczej nafty i gazu. Jego imieniem fundowane są: nagrody za wybitne osiągnięcia naukowo-techniczne w przemyśle naftowym. Jego osobie poświęcone jest Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce.

 

tab_3.jpg [250x310]

  Od 4 czerwca 1998 roku Ignacy Łukasiewicz - patriota, naukowiec, wynalazca, konstruktor i pionier przemysłu naftowego jest patronem naszej szkoły.

  W 11- lecie działalności szkoły pani Wójt Leokadia Liwosz oraz Kurator Oświaty i Wychowania Władysław Śnieżek dokonali uroczystego odsłonięcia tablicy pamiątkowej. 

 

  11 lat później, przygotowując się do otwarcia budynku szkoły, odnowiliśmy tablicę pamiątkową. Płytę marmurową ufundował właściciel zakładu kamieniarskiego pan Jan Zajchowski.

  Dnia 18.10.2009 roku odbyło się uroczyste poświęcenie budynku wraz z tablicą i sztandarem.  Ceremonii tej dokonał ks. bp Marian Rojek.

  Na sztandarze widnieje wizerunek naszego patrona, co jest nie tylko zaszczytem, ale wyrazem pamięci o jego zasługach i patriotycznej postawie.